Το Πόρτο Γερμενό βιώνει δραματικές ώρες, καθώς η καταστροφική πυρκαγιά που μαίνεται ανεξέλεγκτα για δεύτερη ημέρα και πολλοί άνθρωποι κλαίνε για την καταστροφή στις περιουσίες τους. Ωστόσο έχει δημιουργήσει και μια πρωτόγνωρη συνθήκη οδύνης για τα ζώα της περιοχής. Η πύρινη λαίλαπα, που καίει ασταμάτητα από το μεσημέρι της 31ης Ιουλίου 2026, έχει μετατρέψει το δάσος σε παγίδα θανάτου, αναγκάζοντας τα ανυπεράσπιστα πλάσματα να παλεύουν για την επιβίωσή τους μέσα σε ένα περιβάλλον απόλυτου πανικού και απόγνωσης.
Η επιχείρηση διάσωσης και ο ρόλος των εθελοντών
Μέσα σε αυτό το ζοφερό σκηνικό, μια τεράστια επιχείρηση διάσωσης έχει στηθεί από την πρώτη στιγμή, με ανθρώπους να επιχειρούν αδιάκοπα κάτω από ακραίες συνθήκες. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η Dogs’ Voice, η κατάσταση παραμένει απελπιστική, καθώς πολλά ζώα δεν στάθηκε δυνατό να περισυλλεγούν εγκαίρως, χάνοντας τη ζωή τους μέσα στη φωτιά. Ωστόσο, η συλλογική προσπάθεια έχει αποδώσει καρπούς, με 62 ζώα να έχουν κατορθώσει να διασωθούν χάρη στην αυτοθυσία των εθελοντών και των διασωστών.
Για την περίθαλψη των διασωθέντων πλασμάτων, δημιουργήθηκε ένας προσωρινός σταθμός υποδοχής στο γήπεδο των Βιλίων, ο οποίος λειτουργεί σε αγαστή συνεργασία με τον Δήμο Μάνδρας – Ειδυλλίας και το φιλοζωικό σωματείο «Αδέσποτες Ψυχές Μάνδρας». Στο συγκεκριμένο σημείο φιλοξενούνται αυτή τη στιγμή 46 ζώα συντροφιάς, ενώ άλλα 9 έχουν μεταφερθεί σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο του δήμου. Επιπλέον, στο πλαίσιο των επιχειρήσεων προστασίας, διασώθηκαν και 7 ζώα φάρμας, συγκεκριμένα δύο χήνες και πέντε κότες, τα οποία απομακρύνθηκαν από το μέτωπο της πυρκαγιάς.
Η αγωνία για την τύχη των υπόλοιπων ζώων παραμένει στο κατακόρυφο, καθώς το πύρινο μέτωπο παραμένει ενεργό και απειλητικό. Όπως τονίζουν οι υπεύθυνοι της Dogs’ Voice, υπάρχει η βεβαιότητα ότι δεκάδες ζώα εξακολουθούν να βρίσκονται εγκλωβισμένα στο δάσος, τρέχοντας πανικόβλητα για να γλιτώσουν από τις φλόγες, χωρίς να είναι εφικτή η προσέγγισή τους για διάσωση. Η κατάσταση καθιστά την επιχείρηση μια συνεχή μάχη ενάντια στον χρόνο, με τους εθελοντές να καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να περιορίσουν το μέγεθος της απώλειας.