Έξι μήνες μετά τον θάνατο του 17χρονου Άγγελου, μιας υπόθεσης που είχε συγκλονίσει ολόκληρη τη χώρα, η οικογένειά του βρίσκεται αντιμέτωπη με μια από τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής της. Σήμερα, στο Τριμελές Δικαστήριο Ανηλίκων Σερρών, ξεκίνησε η εκδίκαση της υπόθεσης του φονικού ξυλοδαρμού που σημειώθηκε το βράδυ της 5ης Ιανουαρίου 2026 και οδήγησε στον θάνατο του ανήλικου μαθητή.
Συγκλονίζει η αδερφή του
Στο εδώλιο κάθεται ο 16χρονος κατηγορούμενος, ο οποίος αντιμετωπίζει την κατηγορία της ανθρωποκτονίας με δόλο σε ήρεμη ψυχική κατάσταση. Η δίκη διεξάγεται κεκλεισμένων των θυρών, ενώ έξω από το Δικαστικό Μέγαρο Σερρών συγκεντρώθηκαν συγγενείς, φίλοι και πολίτες που θέλησαν να σταθούν στο πλευρό της οικογένειας του Άγγελου. Λίγο πριν ανοίξει ο κύκλος της δικαστικής διαδικασίας, η αδελφή του 17χρονου μίλησε δημόσια για πρώτη φορά με τόσο έντονα συναισθηματικό τρόπο, περιγράφοντας τον πόνο που βιώνει η οικογένεια από την ημέρα που έχασε τον αδελφό της.
«Είναι πολύ δύσκολο για εμάς. Γιατί ξαφνικά μια μέρα κάποιος αποφάσισε για τη ζωή του αδελφού μου και για τη δική μας. Προσπαθούμε να είμαστε όσο μπορούμε ήρωες. Έχουμε το πένθος μας», ανέφερε χαρακτηριστικά. Η ίδια δεν έκρυψε την οργή και την απογοήτευσή της για τη στάση που, όπως υποστηρίζει, διατηρούν ορισμένα από τα εμπλεκόμενα πρόσωπα. «Ήρθανε, τους είδα. Εξακολουθούν να είναι είρωνες. Γελούσανε. Απορώ πώς κάποιοι από αυτούς εξακολουθούν να είναι ακόμα έξω και να βγαίνουν, να κυκλοφορούν», είπε εμφανώς φορτισμένη.
Αναφερόμενη στα γεγονότα που προηγήθηκαν της τραγωδίας, σημείωσε πως η αφορμή φαίνεται να ήταν ένα μήνυμα που είχε σταλεί σε κοπέλα, χωρίς ωστόσο να μπορεί να κατανοήσει πώς μια τέτοια αφορμή οδήγησε σε μια τόσο βίαιη κατάληξη. «Δεν ξέρω ποιος ήταν ο λόγος ή ποια ήταν η αφορμή για να φτάσουμε σε αυτά τα αποτελέσματα. Σίγουρα ξέρουμε ότι ήταν ένα μήνυμα σε μια κοπέλα η αφορμή», τόνισε. Στη συνέχεια μίλησε με συγκίνηση για τον χαρακτήρα του αδελφού της. «Ο αδερφός μου ήταν ένα υπέροχο πλάσμα. Πανέμορφος, δύο μέτρα, κούκλος. Με πολύ καλό χαρακτήρα, πάρα πολύ χιούμορ. Με όποια παρέα και να τον έβαζες να κάτσει ήταν 100% μέσα. Δεν μας ανησύχησε ποτέ. Είχε πολύ σταθερό και καλό χαρακτήρα».
Τα λόγια της έγιναν ακόμη πιο σπαρακτικά όταν περιέγραψε τη στιγμή που τον αναζητούσε και τελικά τον εντόπισε νεκρό. «Τον έψαχνα, τον ψάχναμε όλοι μαζί. Δεν μου απαντούσε. Φυσικά άρχισα να παίρνω τους φίλους του, οι οποίοι στην αρχή μου έλεγαν ανακρίβειες. Δεν καταλάβαινα, δεν μου έδιναν σαφείς απαντήσεις για το τι έγινε, πού ήταν, πού μπορεί να είναι». Λίγη ώρα αργότερα ήρθε η στιγμή που θα τη σημαδέψει για πάντα. «Μετά από αρκετή ώρα που έψαχνα, πήγα κάτω στον ακάλυπτο χώρο. Είναι μια εικόνα που δεν θα την ξεχάσω ποτέ μου. Τη μία μέρα να τον βλέπω δίπλα μου και την άλλη μέρα να τον βλέπω έτσι, είναι κάτι που θα με συνοδεύει όλη μου τη ζωή».
Η ίδια δηλώνει πως η απώλεια του αδελφού της έχει αλλάξει οριστικά τη ζωή της. «Μου κατέστρεψαν τη ζωή. Θέλω να τιμωρηθεί και αυτός και οι άλλοι δύο και όσοι εμπλέκονται. Δεν είχε καμία σχέση με αυτά ο αδερφός μου». Το χρονικό της υπόθεσης παραμένει σοκαριστικό. Σύμφωνα με τη δικογραφία, όλα συνέβησαν το βράδυ της 5ης Ιανουαρίου 2026, στον προαύλιο χώρο της Μητρόπολης Σερρών. Εκεί φέρεται να σημειώθηκε η συνάντηση μεταξύ του 17χρονου Άγγελου και του 16χρονου κατηγορούμενου, έπειτα από διαφωνία που σχετιζόταν με επικοινωνία του θύματος με κοπέλα που συνδεόταν με τον δράστη.
Λίγες ώρες αργότερα, το πρωί των Θεοφανείων, ο Άγγελος εντοπίστηκε νεκρός σε ακάλυπτο χώρο πίσω από το υπόγειο της πολυκατοικίας όπου διέμενε. Η νεκροψία – νεκροτομή αποκάλυψε τη σφοδρότητα της επίθεσης. Οι ιατροδικαστές κατέγραψαν 31 τραύματα σε ολόκληρο το σώμα, βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, κατάγματα στα πλευρά, καθώς και σοβαρές εσωτερικές κακώσεις που προκάλεσαν ρήξη ζωτικών οργάνων.
Η οικογένεια του 17χρονου ζητά δικαίωση και την αυστηρότερη δυνατή τιμωρία για όσους θεωρεί ότι εμπλέκονται στην υπόθεση. «Ελπίζω στη μεγαλύτερη ποινή που θα μπορούσαν να πάρουν», είπε η αδελφή του, κλείνοντας τη συγκλονιστική της μαρτυρία. Και κατέληξε με τα λόγια που συνοψίζουν τον ανείπωτο πόνο της οικογένειας: «Δεν πιστεύω ότι θα επιστρέψω στην παλιά μου ζωή. Και αναγκαστικά πρέπει να μάθω να ζω χωρίς τον αδερφό μου. Όλοι μαζί, δηλαδή όλη η οικογένειά μου. Μας πήραν όλο τον κόσμο μας».