Σε μια περίοδο που το δυστύχημα των Τεμπών συνεχίζει να προκαλεί έντονες κοινωνικές και πολιτικές αντιδράσεις, μια δήλωση του Χάρη Ρώμα επανέφερε στο προσκήνιο τη συζήτηση γύρω από τον ρόλο της Μαρίας Καρυστιανού και την πορεία του κινήματος των Τεμπών. Ο γνωστός ηθοποιός τοποθετήθηκε δημόσια στο Kontra Channel για τη σύγκριση που έχει γίνει κατά καιρούς ανάμεσα στη μητέρα θύματος της τραγωδίας και τη μορφή της Αντιγόνης από την αρχαία τραγωδία.
Η σκληρή κριτική του Ρώμα
Ο Ρώμας αναφέρθηκε σε τηλεοπτική συζήτηση όπου, όπως είπε, μία παρουσιάστρια είχε παρομοιάσει τη Μαρία Καρυστιανού με την ηρωίδα, η οποία αντιστέκεται στην εξουσία του Κρέοντα υπερασπιζόμενη τις αρχές και την τιμή της οικογένειάς της. Η αναφορά αυτή, όπως τόνισε, τον έκανε να σκεφτεί αν μια τέτοια σύγκριση είναι πράγματι δίκαιη ή αν πρόκειται για έναν συμβολισμό που χρησιμοποιείται με ευκολία στον δημόσιο λόγο. Σύμφωνα με τον ίδιο, η τραγική μορφή της Αντιγόνης συνδέεται άρρηκτα με την έννοια της απόλυτης θυσίας. Στην αρχαία τραγωδία, η ηρωίδα επιλέγει να αψηφήσει την εξουσία γνωρίζοντας ότι το τίμημα θα είναι η ίδια της η ζωή.
Με βάση αυτή τη σκέψη, ο ηθοποιός εξέφρασε την άποψη ότι τέτοιες συγκρίσεις πρέπει να γίνονται με προσοχή, ιδιαίτερα όταν αφορούν πρόσωπα που βρίσκονται στο επίκεντρο της επικαιρότητας. Όπως είπε, η δημόσια εικόνα ενός ανθρώπου μπορεί να αλλάξει όταν από σύμβολο διαμαρτυρίας ή δικαίωσης μετατρέπεται σε πιθανό πολιτικό παράγοντα. Η τοποθέτησή του συνδέθηκε και με τη συζήτηση που έχει ανοίξει το τελευταίο διάστημα γύρω από τη δυναμική που απέκτησε το κίνημα των συγγενών των θυμάτων των Τεμπών. Τρία χρόνια μετά το τραγικό δυστύχημα, οι κινητοποιήσεις που οργανώθηκαν σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας συγκέντρωσαν χιλιάδες πολίτες, οι οποίοι ζητούσαν δικαιοσύνη, διαφάνεια και απόδοση ευθυνών για την τραγωδία.
Σε αυτό το πλαίσιο, πολλοί μίλησαν για τη δημιουργία ενός ευρύτερου κοινωνικού κινήματος που ξεπερνά τα όρια μιας απλής διαμαρτυρίας. Η παρουσία της Μαρίας Καρυστιανού στο επίκεντρο αυτών των κινητοποιήσεων, συνέβαλε καθοριστικά στην ένταση και τη μαζικότητα της αντίδρασης. Η συζήτηση, ωστόσο, δεν περιορίζεται μόνο στη μνήμη της τραγωδίας ή στη διεκδίκηση δικαιοσύνης. Πολλοί αναρωτιούνται πλέον αν ένα κοινωνικό κίνημα όπως αυτό μπορεί να μετατραπεί σε πολιτική δύναμη με σταθερή παρουσία και στόχους.
«Μου έχει τύχει να δω μία συνάδελφο που τη συμπαθώ πάρα πολύ σε μία πρωινή εκπομπή, η οποία έλεγε ότι είναι για αυτή η Αντιγόνη που αντιτίθεται στον Κρέοντα και ότι υψώνει το παράστημά της και άρχισε να κλαίει για την Αντιγόνη – Μαρία Καρυστιανού. Η Αντιγόνη αυτή δεν μπήκε ποτέ… Ξέρεις η Αντιγόνη θάφτηκε, για αυτό ήταν ηρωίδα, γιατί τελικά θάφτηκε από τον Κρέοντα που ήταν πράγματι εξουσία…
Εδώ αντί να θαφτεί εκτινάχθηκε και προχωράει για θώκους βουλευτικούς, για να μην πω και κάτι παραπάνω που μπορεί να έχει στο μυαλό της, ας πούμε πρωθυπουργικούς. Πού βρίσκεται η θυσία εδώ; Πού βρίσκεται η σεμνότητα εδώ; Η ίδια θυσίασε μάλλον αυτό το μεγάλο κεφάλαιο που είχε στα χέρια της, που ήταν η αγανακτισμένη μάνα από τα συνεχή κρατικά λάθη που σκότωσαν το παιδί της» ανέφερε ο Χάρης Ρώμας.