Η επικεφαλής του κινήματος, Μαρία Καρυστιανού, επέλεξε να απαντήσει δυναμικά στις εξελίξεις αυτές, κάνοντας λόγο για οργανωμένη επίθεση, «λάσπη» και «συκοφαντία» από εξωτερικούς παράγοντες. Στην επίσημη τοποθέτησή της, απέφυγε να απαντήσει επί της ουσίας στις συγκεκριμένες καταγγελίες που αφορούν την εσωτερική οργάνωση και τη δομή του κόμματος, επιλέγοντας αντίθετα να εντάξει τις αποχωρήσεις σε ένα ευρύτερο αφήγημα πολιτικής σύγκρουσης με το κατεστημένο.
Σύμφωνα με την ίδια, οι τρέχουσες αναταράξεις αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου πολέμου που δέχεται το κίνημα από ένα βολεμένο και υποκινούμενο σύστημα, το οποίο επιδιώκει να διασπάσει τη βάση του και να σπείρει τη διχόνοια εφαρμόζοντας τη γνωστή τακτική του «διαίρει και βασίλευε». Η Μαρία Καρυστιανού εμφανίστηκε αποφασισμένη να συνεχίσει την πολιτική της δράση, δηλώνοντας ότι τα δόλια κίνητρα γίνονται πλέον αντιληπτά από τους πολίτες και υπογραμμίζοντας ότι το κίνημα παραμένει ζωντανό, ενεργό και δεν πρόκειται να καμφθεί ή να υποχωρήσει μπροστά στις πιέσεις.
Το παρασκήνιο των αποχωρήσεων
Ωστόσο, οι ρωγμές στο εσωτερικό του κόμματος περιγράφονται ως ιδιαίτερα βαθιές, καθώς ανάμεσα στα πρόσωπα που αποχώρησαν περιλαμβάνονται προσωπικότητες με βαρύνοντα ρόλο, όπως ο πραγματογνώμονας στην υπόθεση των Τεμπών, Βασίλης Κοκοτσάκης, και ο απόστρατος πτέραρχος Αθανάσιος Παπανικολάου, ενώ σαφείς αποστάσεις τήρησε και ο γνωστός δημιουργός περιεχομένου Δημήτρης Σαββίδης. Ο Βασίλης Κοκοτσάκης, μέσω ανοιχτής επιστολής, άσκησε δριμεία κριτική στη διοίκηση του κόμματος, καταγγέλλοντας σοβαρές οργανωτικές ελλείψεις και απουσία δημοκρατικής λειτουργίας. Σημείωσε χαρακτηριστικά ότι κανένας πολιτικός φορέας δεν μπορεί να ευαγγελίζεται τη διαφάνεια και τη λογοδοσία όταν στερείται θεσμικού πλαισίου και λειτουργεί μέσω κλειστών ομάδων και «αυλών», όπου οι αποφάσεις συγκεντρώνονται στα χέρια ελάχιστων προσώπων χωρίς ουσιαστικό διάλογο.
Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Αθανάσιος Παπανικολάου ξεκαθάρισε τη διακοπή της συνεργασίας του με τον φορέα, επισημαίνοντας ότι το κίνημα, το οποίο ξεκίνησε ως μια ανοιχτή κοινωνική πρωτοβουλία πολιτών, μετατράπηκε γρήγορα σε μια περίκλειστη παρέα με εσωτερική καθοδήγηση και ιδεολογική περιχαράκωση. Παράλληλα, ο Δημήτρης Σαββίδης άσκησε κριτική για ανακολουθία μεταξύ των προεκλογικών υποσχέσεων και της πραγματικής πολιτικής δράσης, αφήνοντας αιχμές για την επικοινωνιακή στρατηγική των ηγετικών στελεχών.
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι η κρίση δεν περιορίζεται σε μεμονωμένα πρόσωπα. Από μια αρχική ομάδα περίπου ογδόντα ατόμων που συμμετείχαν ενεργά στη διαδικασία της ιδεολογικής και πολιτικής συγκρότησης του κόμματος, περισσότερα από πενήντα στελέχη έχουν ήδη αποχωρήσει, είτε σιωπηρά είτε εκφράζοντας δημόσια τη διαμαρτυρία τους. Τα στελέχη αυτά, που προέρχονται κυρίως από τον προοδευτικό χώρο και κόμματα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και η Πλεύση Ελευθερίας, είχαν στηρίξει αρχικά τη Μαρία Καρυστιανού, παρακινούμενοι από τις μεγάλες κινητοποιήσεις για την τραγωδία των Τεμπών. Στις επικρίσεις τους κάνουν λόγο για αυταρχικές συμπεριφορές, ανύπαρκτες συλλογικές διαδικασίες, ακόμα και για ακροδεξιές προσεγγίσεις εντός του υπό διαμόρφωση φορέα, οι οποίες έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τις ιδεολογικές αρχές των ανθρώπων που πίστεψαν και χρηματοδότησαν αρχικά το όλο εγχείρημα.
Ολόκληρη η ανάρτησή της Καρυστιανού:
Το Κίνημά μας ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ έκλεισε ήδη ένα μήνα ζωής! Ακόμη και μέσα σε αυτόν τον σύντομο χρόνο, ο πόλεμος κλιμακώνεται πανταχόθεν και βέβαια η λάσπη και η συκοφαντία συνεχίζονται ακατάπαυστα και εντατικά. Αυτό μας χαροποιεί!
Διότι σημαίνει ότι τα πάμε πολύ καλά! Οι πολίτες καταλαβαίνουν! Η αλήθεια δεν κρύβεται, ούτε και αλλοιώνεται! Είναι πάνω από ξεκάθαρο ότι το βολεμένο, διεφθαρμένο και υποκινούμενο σύστημα μάχεται ένα κίνημα ζωντανό και ενεργό, που το διεμβολίζει και βάζει ως προτεραιότητά του τους πολίτες, προτάσσοντας τη λύση των προβλημάτων που πλήττουν την καθημερινότητά τους!
Στη σκοτεινή αυτή δράση εναντίον μας οι απειλούμενοι από την ύπαρξή μας επιστρατεύουν όλα τα μέσα και όλους τους πρόθυμους.
Προσπαθούν να μας (δια)σπάσουν. α σπείρουν την διχόνοια. Ακολουθώντας τη γνωστή συνταγή: διαίρει και βασίλευε. Τα δόλια κίνητρα αν και ενίοτε καμουφλαρισμένα ευτυχώς γίνονται αντιληπτά, κάποτε νωρίς, κάποτε με καθυστέρηση.
Σημασία έχει ότι έστω και αργά όλα και όλοι αποκαλύπτονται. Κόντρα στον πόλεμο λοιπόν, συνεχίζουμε.
Δεν πτοούμαστε, δεν παραιτούμαστε, δεν καμπτόμαστε! Πολεμάμε και αγωνιζόμαστε μέχρι τέλους.
Γιατί τα κίνητρά μας είναι αγνά, και όχι δόλια και υποχθόνια.
Μαζί σας. Μαζί με τα παιδιά μας, για τα παιδιά μας. Για μια Ελλάδα πραγματικά ελεύθερη από διαπλοκή, σήψη, φτωχοποίηση και εκμετάλλευση. Eπιτέλους!