Ο πρώην σύζυγός μου ήρθε στο ιωβηλαίο μου για να με ταπεινώσει μπροστά σε όλους τους καλεσμένους και να καυχηθεί για τη νεαρή αρραβωνιαστικιά του, αλλά μόλις είδε τον «ξεχωριστό» μου καλεσμένο, ζήτησε αμέσως συγγνώμη και έφυγε βιαστικά από τη γιορτή 😲🤔
— Πολύ ζεστά τα έχετε εδώ, κάπως… συνταξιουχικό το κλίμα, — δήλωσε ο πρώην άντρας μου από το κατώφλι κιόλας, μόλις μπήκε στην αίθουσα όπου γιόρταζα το ιωβηλαίο μου με τις φίλες μου. Δεν έβγαλε καν το παλτό του. Κατευθύνθηκε κατευθείαν προς το μέρος μου.
— Γεια σου, πρώην αγαπημένη, — πρόσθεσε με ένα στραβό χαμόγελο.
Κρατούσε αγκαζέ μια κοπέλα με στενό μπεζ φόρεμα. Περίπου είκοσι πέντε χρονών, όχι παραπάνω. Συνομήλικη με τη μεγαλύτερη κόρη μας.
Η μουσική σταμάτησε από μόνη της. Πριν από ένα λεπτό οι καλεσμένοι γελούσαν, συζητούσαν και τσούγκριζαν τα ποτήρια τους. Τώρα στην αίθουσα απλώθηκε σιωπή. Στεκόμουν δίπλα στο τραπέζι και έσφιγγα το ποτήρι τόσο δυνατά, που τα δάχτυλά μου άσπρισαν.
Δεν είχαμε ιδωθεί τρία χρόνια. Από τη μέρα που είπε ότι «ξεπέρασε τη σχέση μας» και έφυγε να βρει έμπνευση. Όπως φαίνεται, τη βρήκε.
— Λοιπόν, χρόνια πολλά. Τα πενήντα είναι μια αξιοσέβαστη ηλικία. Μακάρι όλοι να φτάσουν εκεί, — μου έδωσε μια σακούλα.
Μέσα υπήρχαν αντιγηραντικά καλλυντικά.
— Να σου συστήσω την Άννα, την αρραβωνιαστικιά μου. Είναι μοντέλο. Όμορφη, έτσι δεν είναι;
Η Άννα ανοιγόκλεινε τις ψεύτικες βλεφαρίδες της και κοιτούσε τις φίλες μου σαν να είχε βρεθεί σε μουσείο κέρινων ομοιωμάτων. Με προσοχή και μια ελαφριά αμηχανία.
— Περάσαμε να σου ευχηθούμε. Βλέπω ότι όλα είναι όπως παλιά. Οι ίδιες φίλες, οι ίδιες συζητήσεις. Κρίμα που σε τρία χρόνια δεν άλλαξε τίποτα για σένα. Εγώ όμως δες τι έχω καταφέρει. Πηγαίνω γυμναστήριο, κρατιέμαι σε φόρμα, έχω δίπλα μου μια νέα κοπέλα. Κι εσύ έμεινες ίδια… Καταλαβαίνεις.
Μιλούσε δυνατά, με επιτηδευμένη λύπηση. Ήθελε να ακούσουν όλοι στην αίθουσα πόσο τέλεια πήγαινε η ζωή του.
Άφησα το ποτήρι στο τραπέζι και χαμογέλασα.
— Ευχαριστώ που ήρθατε. Και ευχαριστώ για το δώρο. Παρεμπιπτόντως, θέλω κι εγώ να σου συστήσω κάποιον.
Μόλις είδε τον «ξεχωριστό» μου καλεσμένο, ο πρώην άντρας μου έμεινε άφωνος· ζήτησε βιαστικά συγγνώμη και κυριολεκτικά το έβαλε στα πόδια 😨😢
Τη συνέχεια της ιστορίας την είπα στο πρώτο σχόλιο 👇👇
Εκείνη τη στιγμή πλησίασε ένας άντρας. Ψηλός, σίγουρος για τον εαυτό του, με κοστούμι που του ταίριαζε άψογα. Όλοι στην πόλη τον γνωρίζουν. Μεγάλος επιχειρηματίας, περιζήτητος εργένης, για τον οποίο γράφουν οι ειδήσεις. Το αυτοκίνητό του κοστίζει όσο ένα καλό σπίτι.
Με αγκάλιασε ήρεμα από τη μέση.
— Να σου συστήσω τον αρραβωνιαστικό μου. Νομίζω πως έχεις ακούσει γι’ αυτόν. Αν δεν κάνω λάθος, εργάζεσαι στην εταιρεία του.
Είδα το πρόσωπο του πρώην μου να χλομιάζει πρώτα και μετά να κοκκινίζει. Το χέρι που άπλωσε για χειραψία έτρεμε εμφανώς.
Ο άντρας μου χαμογέλασε συγκρατημένα και του έσφιξε το χέρι.
— Χάρηκα, — είπε ήρεμα, χωρίς περιττά συναισθήματα.
— Χ-χάρηκα… Πρέπει να φύγουμε. Συγγνώμη, — μουρμούρισε ο πρώην, αποφεύγοντας το βλέμμα μου.
Η Άννα χαμογέλασε αμήχανα και τον ακολούθησε βιαστικά. Ένα λεπτό αργότερα η πόρτα έκλεισε. Η μουσική ξανάρχισε, οι καλεσμένοι ζωντάνεψαν, κάποιος γέλασε χαμηλόφωνα.
Σήκωσα το ποτήρι μου και σκέφτηκα ότι η ηλικία δεν αφορά τους αριθμούς. Αφορά το ποιος βρίσκεται δίπλα σου τη σωστή στιγμή.